İÇİME KONUŞUYORUM
Ters dönmüş kaplumbağalar, kuyruksuz kediler, topal köpekler için de zaman zaman ağlarım. Hiç ağlamıyormuşum gibi bir de buna ağlarım. Bugün dışarı çıkıp pazar yerini aradım. Bir şehrin pazar yerini bilmemek, kendi adını bilmemek gibi. Öyle yabancıyız birbirimize… O beni tanımıyor. Kötü olan şu ki tanımak dahi istemiyor. Bense varım ama yokum. Tanışamadık. Sen “benim için önemli olan varmaktır. “ demiştin. Bense sadece yolu severim. Öyle ki vardığım zaman vücudum kabuk bağlamış gibi kaşınmaya başlar. Yeni yolla ararım. Gariptir ki bu kez ne varabildim ne de yola çıkabildim.