BEN KİMİM?
İnsanın ömrü boyunca kedine sormaktan asla vazgeçmemesi gereken, cevaplaması kolay gibi görünse de insanın kendine karşı tarafsız olamayışının etkisinde kalmış bir sorudur "Ben kimim?" Üzerine sayfalarca yazılması gereken fakat kalem dahi oynatamadığımız, belki de bir sınavda karşımıza çıkarsa "kazık" olarak niteleyeceğimiz "Hoca yine çalışmadığımız yerden sormuş!" diyeceğmiz bir sorudur. Bu bir öğretmen taktiğidir. Çok göz önünde olduğu halde daima ötelenmiş başlıklar ilk tercihler arasında yer alır.
Ben kimim? Bu soruyu defaatle kendime sormuş, henüz net bir yanıt alamamışımdır. Ne olduğumdan çok ne olmadığım konusunda kesin kararlara varmışımdır. Kötü insanları gördükçe insan olmadığımı, hatta dünyaya ait olmadığımı daha da ileri gidecek olursam soyumun uzaylılara dayandığını düşünmekteyim. Dünyanın acımasız, sert, kibirli ve soğuk duruşu beni yaşamaktan fazlasıyla soğutmuş, yaşamamak için fazlaca gayret göstersem de en nihayetinde yamalı ve bedenime birkaç beden büyük yaşamak ceketini omuzlarıma örtüvermişimdir. Metrelerce uzaktan belli olur ait olamamışlığım. Hafif kambur, biraz sağa meyilli duruşum uzaktan görenlerde, yıllarca bir fanusta büyütülmüş ve birden bire ortalığa salınmış, hızla kanat çırptığı halde uçmayı başaramayan bir serçe izlenimi oluşturabilir. Öyle ya her serçe uçmak zorunda değil. Serçelerimizin ise konumuzla bir alakası yok. Alakasızlığı hayatıma ilke edinmişliğimin yanında, pembe karın yağmasını bekliyor ve yağmurdan sonra yapraklara dolan sular üzerine akademik bir çalışma yapmayı planlıyorm. Hayata birkaç satır, birkaç kalem ve renklerle tutunmaya çalışıyorum. Kısa bir anımla yazımı sonlandırmak istiyorum. Bir gün öğrencilerime yaptığım bir konuşmada "Özür dilemek, teşekkür etmek gibi ince davranışlar eziklikse ben eziğim arkadaşlar, lütfen siz de ezik olun" demiştim. Ben gerçek bir eziğim ve bundan gurur duyuyorum. En büyük korkum insan olmaktır. Yazılarımı sonuçara bağlamaktan ve konu bütünlüğünden pek hazzetmiyorum. Kendimle ilgili söylemek istediklerim son bulacak gibi değil. İnsanlar birbiriyle uğraşırken, ben her zaman kendimle uğraştım. Susamayışım bundan mı dersiniz? Peki, SEN KİMSİN?
Ben kimim? Bu soruyu defaatle kendime sormuş, henüz net bir yanıt alamamışımdır. Ne olduğumdan çok ne olmadığım konusunda kesin kararlara varmışımdır. Kötü insanları gördükçe insan olmadığımı, hatta dünyaya ait olmadığımı daha da ileri gidecek olursam soyumun uzaylılara dayandığını düşünmekteyim. Dünyanın acımasız, sert, kibirli ve soğuk duruşu beni yaşamaktan fazlasıyla soğutmuş, yaşamamak için fazlaca gayret göstersem de en nihayetinde yamalı ve bedenime birkaç beden büyük yaşamak ceketini omuzlarıma örtüvermişimdir. Metrelerce uzaktan belli olur ait olamamışlığım. Hafif kambur, biraz sağa meyilli duruşum uzaktan görenlerde, yıllarca bir fanusta büyütülmüş ve birden bire ortalığa salınmış, hızla kanat çırptığı halde uçmayı başaramayan bir serçe izlenimi oluşturabilir. Öyle ya her serçe uçmak zorunda değil. Serçelerimizin ise konumuzla bir alakası yok. Alakasızlığı hayatıma ilke edinmişliğimin yanında, pembe karın yağmasını bekliyor ve yağmurdan sonra yapraklara dolan sular üzerine akademik bir çalışma yapmayı planlıyorm. Hayata birkaç satır, birkaç kalem ve renklerle tutunmaya çalışıyorum. Kısa bir anımla yazımı sonlandırmak istiyorum. Bir gün öğrencilerime yaptığım bir konuşmada "Özür dilemek, teşekkür etmek gibi ince davranışlar eziklikse ben eziğim arkadaşlar, lütfen siz de ezik olun" demiştim. Ben gerçek bir eziğim ve bundan gurur duyuyorum. En büyük korkum insan olmaktır. Yazılarımı sonuçara bağlamaktan ve konu bütünlüğünden pek hazzetmiyorum. Kendimle ilgili söylemek istediklerim son bulacak gibi değil. İnsanlar birbiriyle uğraşırken, ben her zaman kendimle uğraştım. Susamayışım bundan mı dersiniz? Peki, SEN KİMSİN?
Bendeniz; kendisini sorgulamaktan asla vazgeçmeyen, sorguladıkça da daha güzelleşen, bu yanıyla örnek gibi örnek olan, ama arada ve hatta çoğu zaman kendisine haksızlık eden, samimiyet ve duruluk abidesi, hayat ve gülücük dolu o kızın arkadaşıyım. Hoş geldin o kız, buralar sana çok yakıştı.
YanıtlaSil