( sahne aydınlandığında oturma odası görünümündedir. Oturma odası penceresinin önünde bir gül fidanı bulunmaktadır. Kadın 50’li yaşlarda gül fidanını suluyordur. ) KADIN- Biz anamızdan böyle gördük. Ev her an misafire hazır olmalı. Çat kapı biri mi geldi, hemen buzluktan ikramlıklar çıkartılmalı. Allah gecinden versin bir cenaze mi oldu, ev her an temiz olmalı. Hatırlarım, babaannem öldüğünde daha biz ilk şoku atlatamadan, annem “Elalem ne der kızım.” Diyerek temizliğe başlamıştı. Ne cevval kadınmış. Acımızı paylaşmaya gelenlerin bir gözüyla yaş dökerken diğer gözüyle evi süzdüğünü, evin temizliği, düzeni üzerinden o evin hanımına övgü ya da yergide bulunduğunu o gün öğrendim. Öğrendim ki biz tüm kadınlar kendi ellerimizle kazdığımız bir çukurdayız. Biri hafif başını göstermeye görsün, diğerleri hemen aşağı çeker. ( suladığı gül fidanına hüzünle bakar.) Küçükken evimizin bahçesinde bir gül fidanı vardı. Hava ısındı mı açardı. R...
Lütfen kapatmayın,
YanıtlaSilbeni, ileride meşhur olabilecek birinin kitaplarını gördüğümde yüzümde belirmesi gereken istihza ve gurur arası karışık gülümsemeden ve "benim öğrencimdi, bildiği herşeyi ben öğrettim ona" demekten mahrum etmeyin, ne olur...